رفیق!

این روزها دیگر صورتم را خوب می‌شناسی. وقتی برمی‌گردم خانه و بغل می‌گیرمت اول چند ثانیه زل می‌زنی به چشم‌هام و بعد که مطمئن می‌شوی خودم هستم از ته دل می‌خندی. حالا سوال این جاست که دنیا لحظه‌های قشنگ تر از این خنده‌ها هم دارد؟